I TOOK a large room, far up Broadway, in a huge old building whose upper stories had been wholly unoccupied for years, until I came. The place had long been given up to dust and cobwebs, to solitude and silence. I seemed groping among the tombs and invading the privacy of t

Ε., Για μένα, είσαι ένας άλυτος γρίφος. Επιμένεις να με θέλεις και να με κυνηγάς ενώ τις περισσότερες φορές ούτε καν εγώ δεν μπορώ να με αντέξω. Με μπερδεύεις συνεχώς. Από τη μία έχω συμβιβαστεί με τον εαυτό μου, πώς το λένε, τα έχω βρει με τον δαίμονα και τον άγγελο μέσα

Τον είδα να στέκεται αγέρωχος, σταθερός στο πόστο του, μέσα στα αποκαΐδια, που ακόμη καπνίζανε, αρνούμενα να συμμορφωθούν με τις αντικαπνιστικές ευρωπαϊκές οδηγίες. «Αγαπημένε μου υπάλληλε, αγαπημένε μου ηρωικέ υπάλληλε, εσύ, ναι εσύ θα με σώσεις!» τον χαιρέτησα. «Ο κύριο

Ο Εχειντέρτι Χάρης Θεοχάρης πήρε μια υγρή απ’ τα υποκριτικά δάκρυα αστών νοικοκυραίων χαρτοπετσέτα κι έγραψε: «Πράσινα τυριά, η Μπάρμπι νοικοκυρά, γιατί δεν κάνουν ντελίβερι τυρί, όπως κάνουν τα σουβλάκια στο Ντιρί;». Ικανοποιημένος από τον ποιητικό του οίστρο, κάρφωσε με

To Vampyre Story πέρασε από πολλά κύματα μέχρι να βγει επιτέλους στην κυκλοφορία. Αρχικά, εκτός από την καθυστέρηση αρκετών χρόνων μέχρι να βγει, ακολούθησε την αλλαγή publisher. Ευτυχώς βρέθηκε εκδότης και το παιχνίδι βρίσκεται επιτέλους στα ράφια των καταστημάτων μετά απ

Οι δικαιολογίες τέλειωσαν, η Microsoft δίνει το απόλυτο όπλο στα πιτσιρίκια όλου του κόσμου, ώστε την επόμενη φορά που θα σας πουν “θα μου διαβάσεις ένα παραμύθι” και τους πείτε “δε μπορώ τώρα κάνω δουλειά στον υπολογιστή”, να σας απαντήσουν “δεν πειράζει, απο το msn”! Το

Σε μια νεροκολοκύθα-αστρολάβο είδα το μέλλον, την καταστροφή του σύμπαντος κόσμου, τον Τομκρούζ, μέσα στις φλόγες της κολάσεως, ειδικό μισθοφόρο σε σπέσιαλ αποστολή, να σώζει το κορίτσι απ’ τους βασανιστές. Μα πάνω απ’ όλα είδα το χορό λίμπο να έχει γίνει ολυμπιακό άθλημα

Στη ζωή μου έμαθα πως το να επιβιώνεις είναι μια επίπονη διαδικασία. Θέλει κουράγιο, υπομονή και πείσμα. Έμαθα πως η άμυνα είναι η καλύτερη επίθεση και πως το πιο σοφό ρητό είναι το “better safe than sorry”. Και έτσι άρχισα να χτίζω τοίχους… Έμαθα να διαλέγω τα σωστά υλι

«Με τα μυαλά που κουβαλάς, κακομοίρα, μόνη σου σκάβεις το λάκκο σου», της λέγανε όλοι. Κι ήρθε η μέρα που βρέθηκε η Σωτηρία μόνη στην ερημιά να σκάβει έναν λάκκο με το κουταλάκι του γλυκού. Και σκάψιμο στο σκάψιμο, κουταλιά στην κουταλιά, έφερε στο φως έναν μπάτσο που τον

Λένε πως στη ζωή όλα τα πράγματα έχουν ένα τέλος. Οι αγάπες, τα ξενύχτια, οι υποσχέσεις, τα “σ’αγαπώ” (που τα πες και τα εννοούσες με κάθε ίνα της καρδιά σου), τα “κουράστηκα” (που τα πες και τα εννοούσες με κάθε ίνα του μυαλού σου), οι γιορτές ακόμα και η ίδια η ζωή έχουν

(συνέχεια από εδώ...) Ο ιερέας σήκωσε όλο ευλάβεια το δισκοπότηρο κι άφησε μια ευχή να φύγει από τα χείλη του. - Εύχομαι παγκόσμια ειρήνη. Ήταν μια από τις πολλές ευχές που είχε κάνει εκείνη τη μέρα. Στράφηκε και κοίταξε το ποίμνιό του. Όλοι έψελναν ύμνους προς τον Ύψιστ

Για το πολυαναμενόμενο adventure Vampyre Story έχω γράψει και στο παρελθόν. Μετά από κάποιες αναβολές στην κυκλοφορία του, ορίστηκε ως ημερομηνία κυκλοφορίας του η Δευτέρα 17 Νοεμβρίου. Ήδη το παιχνίδι έχει γίνει gold οπότε δεν νομίζω ότι θα υπάρξει και άλλη αναβολή! Εκτός

ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ e-ΡΟΥΦΙΑΝΙ Του ασφαλι(σ)τη μας Πανου Συγκαμένου Θεσσαλονίκη ΗΡΩΙΚΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ (στην -στημένη- φωτογραφία: Το παρολίγον άτυχο βιβλίο, λίγο πριν τη στιγμή της διάσωσής του) Εσφιγγε ο κλοιός της ανακύκλωσης και ξεχείλιζε χαρτ

(συνέχεια από εδώ...) - Αφέντη..., μουρμούρισε εκείνη με σβησμένη φωνή. Μπορείς...να πράξεις όπως επιθυμείς...σου ανήκω...δεν...δεν έχω δικαίωμα να παραπονεθώ για τίποτα. Στριφογύρισε ανήσυχα, παγιδευμένη ανάμεσα στα πελώρια χέρια του. Τα υπερβολικά μακριά μαλλιά της

Η ιστορία που ακολουθεί είναι η ιστορία ενός λύκου που δεν είχε στον ήλιο μοίρα, που ξεκίνησε από το μηδέν για να κατακτήσει όλο τον κόσμο, ακολουθώντας το όνειρό του. Από μικρός πεινούσε διαρκώς σαν λύκος που ήταν. Πεινούσε και ταυτόχρονα ποθούσε να φορέσει ένα μοντέλο

Σαν ξέσπασε η οικονομική κρίση στην Κωλομβία (ουδεμία σχέση με την Κολομβία), λόγω της πτώσης της τιμής της κώκας (ουδεμία σχέση με την κόκα, εδώ έχουμε να κάνουμε με την πρώτη ύλη απ’ την οποία κατασκευάζεται το γνωστό διά τις εθιστικές του ιδιότητες γλυκό), οι Κωλόμβιοι

Κοίταξε το ποτήρι στο τραπέζι. Κάποιος θα το έλεγε μισο-άδειο. Κάποιος μισο-γεμάτο. Αλλά, στην τελική, ήταν απλώς ένα μοναχικό ποτήρι. Ο ουρανός έξω ήταν θεοσκότεινος. Το πήγαινε για βροχή. Μέσα στο μικρό καφέ όμως έκανε ζέστη. Δεν υπήρχε πολύς κόσμος. Ένιωθε αμήχανα που

Οι φίλοι μου θυμούνται όταν εγώ ξεχνώ και με κάνουν να ξεχνώ όταν δε θέλω πια να θυμάμαι. Οι φίλοι μου γράφουν ακόμα γράμματα και γιορτάζουν τις αναποδιές με ρακί και τσιγάρο. Οι φίλοι μου είναι ακόμα ζωντανοί. Και σε έναν κόσμο ποτισμένο με στάχτη και λησμονιά, θυμούνται

Είναι πολύ όμορφο όταν σε έναν κόσμο fundamentally lonely, έστω και για μια μέρα, έστω και για μια στιγμή νιώθεις πως έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε και θα μπούνε στον κόπο να έρθουν να σου κάνουν έκπληξη την ημέρα των γενεθλίων σου στη δουλειά σου. So I turned 22 (going o

Το κείμενο που ακολουθεί είναι φανταστικό (υπό την έννοια ότι είναι αποκύημα της φαντασίας, όχι υπό την έννοια της ποιότητας). Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι παντελώς συμπτωματική και στην τελική όποιος έχει τη μύγα παρακαλείται να τη φέ

Ενοχή και Μετάνοια (Εγκλημα και Τιμωρία ήθελα να βάλω, αλλά με πρόλαβε κάποιος συγγραφίσκος) Ο Δαβίδ Ευγένιος Εδουάρδου είναι μετανοημένος μεταμαρτωλός, μετακήρυκας μεταμιάς μεταβιβλικής μεταποκάλυψης. Ο ακροατής του, εν προκειμένω η αφεντομουτσουνάρα μου, είναι αθώος, ε

Τι λένε για τα όνειρα της καλοκαιρινής νύχτας; Μεγαλώνω και κάνω σχέδια. Ηθελημένα κοροϊδεύω τον εαυτό μου ότι τα πράγματα θα πάνε όπως τα σχεδιάζω - ανοησία πλήρης, εδώ δεν μπορώ να κανονίσω πως θα περάσω το βράδυ μου και να stick to my plans, σιγά μην μπορέσω να βάλω σε

Μού έδωσαν το τηλέφωνό της από το Προξενείο και γνωριστήκαμε στην Αθήνα το προηγούμενο καλοκαίρι. Την ξαναείδα στη Νέα Υόρκη σχεδόν δυο μήνες αργότερα. Νομίζω ότι βγήκαμε πρώτη φορά κάποια στιγμή μέσα στο Νοέμβρη. «Σε πειράζει να κάτσουμε έξω;» με ρώτησε. «Σε πειράζει να

Η κρεβατοκάμαρα βρομούσε, γεμάτη τζογαδόρους παπάδες που στήνονταν στις πλατείες και στα στενά και έθεταν υπαρξιακά ερωτήματα του τύπου «εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού είναι ο παπάς;» ψάλλοντας σε ήχο πλάγιο δεύτερο τη στρατιωτική παραλλαγή της επιτυχίας των Onirama «Το ξέρω,

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - αρχείο ΤΟ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ. Της Έφης Μαρίνου. ΑΝΤΡΕΣ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ. Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ. «Penetrator». Το έργο του Αντονι Νίλσον μόλις ανέβηκε στο Θέατρο «Επί Κολωνώ» σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη. ΑΣ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ. Της ΚΑΤΙΑΣ ΑΡΦΑΡΑ. Στη θέση της