Kάποια παιδιά. Δηλαδή, ο καθένας από μας ή και ο διάσημος "Κανένας". Τι είχαν αυτά τα παιδιά στο κεφάλι τους, όταν με έναν τόσο διακριτικό τρόπο, χλεύαζαν το lifestyle, το Zeitgeist; Γιατί μας το λένε δύο φορές; Τα γράμματα δείχνουν ότι μάλλον ακουμπούσαν την παλάμη του

Οταν λειπει ο Ερρικος σε ταξιδι, με πιανουν οι “νοικοκυροσυνες” μου.  Ποσο μαλλον τωρα που μεσουντος Νοεμβρη πλησιαζουν οι γιορτες.  Βρισκω τον εαυτο μου ηδη να φιαχνει νοερες λιστες “του ντου”, που πολυ φοβαμαι οτι αν δεν τις μεταφερω σε χαρτι συντομα, θα καταληξω - οπως

Να ξεκινήσουμε το χορό της βροχής γιατί δε μας βλέπω και πολύ καλά αν συνεχίσει έτσι το φθινόπωρο μας.

Η σκηνη διαδραματιζεται σε φιν φον “σπερμαρκετ” με ποικιλα βιολογικα προϊοντα. Η τριανταρα κυρια prepy στην εμφανιση και πολυ υπερηφανη που ψωνιζει στα βιολογικα, με ενα κινητο στο αυτι, ρωταει την φιλη της απο την αλλη μερια, τι αραγε να ειναι αυτα τα μεγαλα καφε nuts πο

Απογευμα Πεμπτης.  Ναι χτες!  Βγαινω απο το γραφειο ετοιμη να χαρω καθε στιγμη της βραδυας. Ολα ηταν τοσο ομορφα σημερα. Ολα πηγαν ρολοϊ . Ολη μερα ελαμπε ο ηλιος,  και μεχρι εκεινη την ωρα γλυστραγε δελεαστικα απο το παραθυρο μου και μου ελεγε. Ελα βρε δεσποιναριον, ελα

Κάποιοι φίλοι έφτασαν χθες αιφνιδιαστικά στο χωριό απ την πόλη, με μάζεψαν και πιάσαμε τα βουνά, όπου μπορέσαμε να απολαύσουμε σε όλο τους το μεγαλείο τα χρώματα του φθινοπώρου. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι με κοιτούσαν σαν ούφο όταν φτάσαμε στην πλατεία Τροό

Mας τελειώνει κυρίες και κύριοι! Το παρατεταμένο καλοκαιράκι λόγω του αγίου Δημητρίου τελειώνει. Το δείχνει η ψύχρα και η μετανάστευση, η αποδημία ή η επιστροφή απλά. Όχι μόνο των γνωστών πτηνών που απεικονίζει ο Δροσίνης στο ποίημα* που χρωματίζει την εποχή, εποχή σχολε

Οι φίλοι μου θυμούνται όταν εγώ ξεχνώ και με κάνουν να ξεχνώ όταν δε θέλω πια να θυμάμαι. Οι φίλοι μου γράφουν ακόμα γράμματα και γιορτάζουν τις αναποδιές με ρακί και τσιγάρο. Οι φίλοι μου είναι ακόμα ζωντανοί. Και σε έναν κόσμο ποτισμένο με στάχτη και λησμονιά, θυμούνται

ΑΝ ΤΟ ΚΟΙΝΟ έχει γίνει στόχος του τηλεοπτικού κρετινισμού, αυτό είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει ν’ απασχολεί τον καθένα μας. Είναι μια απλή κουβέντα να λέμε ότι και τα μέσα ενημέρωσης είναι εικόνα της κοινωνίας. Κάποτε όταν η ΕΡΤ είχε το μονοπώλιο και τα Σαββατοκύριακα ή τι

Οι πιο ωραιες μερες του φθινοπωρου ειναι αυτες οι δυο, η χτεσινη και η σημερινη, και ισως (οπως μας υποσχονται) να ειναι και η αυριανη.  Η θερμοκρασια γυρω στους 22-23 βαθμους και μια λιακαδα απιστευτη.   Βγαινω  βολτα στην εξοχη.  Οδηγω σε μικρους δρομους με φαρμες.  Οχι ο

Έτσι ακριβώς! Μιας μετακόμισης που δε λέει να τελειώσει, αφού γίνεται αποκλειστικά με Ι.Χ., και μ’ αυτό πόσα να κουβαλήσει κανείς. Ωστόσο, η σωτηρία δεν είναι μακριά. Ένα ακόμη ταξίδι δρόμος, φτάνει φυσικά να μην ξεχάσω πίσω κάποια πράγματα, όπως σήμερα. Όπως σήμερα που ήρθ

…πρώτη φθινοπωρινή μέρα… τι όμορφο ταξίδι… καταπληκτικός ουρανός… απίστευτο φως... φοβερά χρώματα… --->

…μου αρέσει το καινούργιο τραγούδι του Κότσιρα. {Και πριν πέσετε να με φάτε, συνεχίζω να θεωρώ την ελληνική μουσική (όπως την έχουν καταντήσει κάτι τελειωμένοι “καλλιτέχνες” όπως Μακρόπουλος, Καλλίδης και λοιποί) για πέταμα, θάψιμο βαθειά στο χώμα και αιώνια καταδίκη στο σ

Γιατί κάθε Σεπτέμβριο αρρωσταίνω? Ούτε ραντεβού να κλείνω και κάθε αρχές Σεπτέμβρη είμαι κρυωμένη...Έτσι υποδέχομαι εγώ το φθινόπωρο...

Kαλό μήνα, καλό φθινόπωρο, καλή εβδομάδα, καλημέρα, καλώς σας βρήκα, καλά να πάθω που νόμιζα ότι οι διακοπές μου θα κράταγαν για πάντα! Ακόμα και ο καιρός το σ/κ μου έλεγε «Φύγε! Δεν χόρτασες ακόμα;». Όμως εγώ εκεί να παλεύω με τα κύματα, με τον αέρα, με τις σκέψεις… να θέ

Dear You, Μπήκε το φθινόπωρο. Δεν κάνει κρύο και -για να πω την αλήθεια- δεν έχω δει πουθενά πεσμένα φύλλα, οπότε το φθινόπωρο μπήκε μόνο “τυπικά”. Άτυπα, το καλοκαίρι είναι ακόμα εδώ, alive and kicking. Ετοιμάζομαι για τη μετακόμιση - κοιτάζω σπίτια, παίρνω τηλέφωνα, τρώω

Τα λάθη είναι για το μυαλό του ανθρώπου είναι ότι και το νερό για τα χέρια: όσο και α προσπαθείς να τα κρατήσεις εκεί, πάντα κάτι θα ξεφύγει. Στις 3.30 ώρες του ταξιδιού μέχρι την Πάτρα, σκεφτομουν ακριβώς αυτό: τα λάθη μου. Και εννοείται πως οι 3.30 ώρες στο τρένο, ήταν π

Ναι, ΟΚ το ξέρω… Με τις καιρικές συνθήκες εκεί έξω και το…”και εσύ πάρει Fujitsu” να καίει στο full εδώ μέσα, το post αυτό μοιάζει λίγο παράταιρο. Αλλά trust me, it’s not! Το Φθινόπωρο είτε σας αρέσει είτε όχι πλησιάζει επικίνδυνα (επιτέλους!!). Βέβαια κανείς δεν ξέρει έτσ

Γύρισα προχτές κι εγώ από το νησί του έρωτα και περιμένω να ξαναφύγω για το νησί της Παναγίας. Επιβεβαίωσα ότι για μερικούς ανθρώπους, για τους οποίους η δουλειά δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα ισχυρό ψυχοτραυματικό σοκ, η περίπτωση «3 μήνες καλοκα

Ξέρετε ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή στην πραγματοποίηση μιας μεγάλης επιθυμίας;; Οι λίγοι μήνες πριν αρχίσει να μπαίνει σε εφαρμογή. Ο χρόνος που κυλά βασανιστικά αργά μέχρι να έρθει η ώρα να αρχίσουν οι προετοιμασίες για αυτήν, τα πρώτα βήματα, οι πρώτες δυσκολίες, τα

Δέσε την κιμωλία σφιχτά ανάμεσα στα δάχτυλά σου και ξεκίνα να μαγνητίζεις στον μπλε βυθό αλογάκια της θάλασσας με τη βοήθεια από ζωντανό αγκίστρι. Όταν θα ‘ρθουν οι Απόκριες εσύ σε ποια στέγη του κόσμου θα πετάς, ντυμένος όνειρο; Κι όταν η Πρωτοχρονιά αποφασίσει ξανά να αλλ

Ακριβώς ένα μήνα μετά το ανέβασμα του προηγούμενου post, το σύμπαν φρόντισε προς μεγάλη μου χαρά να επιβεβαιώσει τη γνωστή φράση του Πάουλο Κοέλο από τον «Αλχημιστή»: «Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις»... Από τότε που επέστρεψα από τις κα

Την κοίταζε καθώς κοιμόταν. Κλεφτά, σαν παιδάκι του δημοτικού που παίζει με τη συμμαθήτριά του για λίγη προσοχή, για ένα πρώτο σκίρτημα. Άναψε τσιγάρο και ο καπνός σχημάτισε ένα μικρό σύννεφο πάνω από το κρεβάτι. Τον ακολούθησε με το βλέμμα του να κινείται ανάμεσα στους κι

"Γιατί...ο άλλος;" Πόσες και πόσες φορές δεν ακούσαμε κάποιον να λέει αυτή τη φράση, στη δουλεία, στο σπίτι, στο πικ-νικ, στο ορυχείο...Η φράση είναι όπως και να το κάνουμε cool και πολύ γρήγορα έχει συμπεριληφθεί σε άλλα catchphrases του ένδοξου παρελθόντως όπως το "π