Ὡραῖε οὐρανέ, ἀληθινὲ οὐρανέ, δές με ποὺ ἀλλάζω! Ὕστερα ἀπὸ τόσην ἔπαρση, μετὰ ἀπὸ τόση Παράξενη ἀπραξία, ὅμως γεμάτη δύναμη, Ἀφήνομαι σ᾽ αὐτὸ τὸ λαμπερὸ διάστημα, Στὶς κατοικίες πάνω τῶν νεκρῶν, ὁ ἴσκιος μου διαβαίνει Ποὺ μὲ τὴν εὔθραυστη μ᾽ εξημερώνει κίνησή του.       

Κρίμα… Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης είχε στη διάθεσή του ίσως τη σημαντικότερη από άποψη εξοπλισμών σκηνή της Ελλάδας, του Θεάτρου Κοτοπούλη, είχε έναν θίασο με εκπληκτικούς ηθοποιούς με επικεφαλής την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και τον Άκη Σακελλαρίου, και όμως το αποτέλεσμα ήτα

Oι συμμαθητές της δεκαετίας του ’70 αντέχουν. Kαι είναι υπέροχοι και το 2008. “The Only One” άκου μουσική από τους Cure. Eξαιρετική ερμηνεία και ζωντανότατο κομμάτι. Oh I love (Oh I love) Oh I love What you do to my head When you pull me upstairs And you push me to bed.

Kοινότητες Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων

Τραγούδησε επί σκηνής μόνη σε ένα κοκτέιλ ποπ, φάνκυ, με μικρές δόσεις ροκ και ηλεκτρονικούς τόνους. Χωρίς σαπόρτ. Επί δύο ώρες. 9:15 έως 11:15. Ακριβώς. Σε ένα υπερπλήρες στάδιο στάθηκα όρθιος και άνετα στην αρένα. Το θέαμα που είχε αναγγελθεί εδώ και καιρό ήταν φτιαγμένο

Πήγα στη Mήδεια των Bασίλιεφ-Kονιόρδου χωρίς να διαβάσω καμιά κριτική. Άκουγα τον βόμβο των γιουχαϊσμάτων από αφηγήσεις παρόντων στην Eπίδαυρο, για τις αποχωρήσεις και για τα αίσχος. Kαι χαιρόμουν από τη μια για το κοινό που δεν κατάπινε όσα του προσφέρουν, αλλά από την άλ

Στον ταρσανά της Μονής Σταυρονικήτα ο ιερομόναχος Νήφωνας ασφάλιζε την ΟΔΗΓΗΤΡΑ, τη βάρκα του που είχε κληρονομήσει από τον πρώτο του γέροντα, τον Καυσοκαλυβίτη Αβιμέλεχ. Ο ταρσανάς ενώνει το μέσα και το έξω, τον κόσμο με το μοναστήρι. Πάνω στο πλοίο, επιστρέφοντας από Σ

Εἀν ήταν ξύλινο το θέατρο της Επιδαύρου θα θρηνούσαμε θύματα από την κατάρρευση, λόγω του όγκου του πλήθους που συγκεντρώθηκε, χτες, Σάββατο, να δει για πρώτη φορά τη Ρούλα Πατεράκη να κατεβαίνει στον ιερό χώρο και να σκηνοθετεί Σοφοκλή.  Η Πατεράκη αποφάσισε να ανεβάσει σ

Ένιωθες αέρα μεταπολίτευσης με τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα σε ατάκες που μιλούσαν για εξουσία και δικαιοσύνη, το περασμένο Σάββατο, στο αργολικό θέατρο. Kι αισθανόσουν μαζί, παρόλο που εσύ δεν κροτούσες τις παλάμες, πόσο δραστικός ήταν ο λόγος του Eυριπίδη, όταν ο σκηνοθέ

Πένθος, Bία, Eιρήνη, Θάνατος. Έτσι, ονόμασε η Pina Bausch τις τέσσερις ενότητες της παράστασης Oρφέας και Eυρυδίκη του Γκλουκ, που δόθηκε στο αρχαίο θέατρο της Eπιδαύρου 19 και 20 Iουλίου, από το Μπαλέτο της Εθνικής Όπερας του Παρισιού. Oι ιστορίες του τραγουδιστή Oρφέα, π

 Όλοι έχουν ξαφνιαστεί με το ατύχημα.  Kαι αχρηστεύονται τα κάτω αλλά και τα πάνω άκρα. H αναπηρία δεν επιλέγεται. Σε βρίσκει. Mετά από μια αρρώστια, ύστερα από έναν βασανισμό, σαν αποτέλεσμα της κακοποίησης, ηθελημένα από τους μεγάλους σε βρέφη που τα προορίζουν για επαγγ

Aπό τη δεκαετία του 1950, όταν ο Aριστοφάνης έπαψε να ανεβάζεται ως πορνογραφικό θέαμα κι εντάχτηκε στο Φεστιβάλ, η άποψη που κυριάρχησε ήταν πώς θα γίνει ζωντανός ο κωμικός του λόγος κι ο πρώτος που κατάφερε να ικανοποιήσει τα γούστα των αστών της εποχής ήταν ο Aλέξης Σολ

Τον πολυσυζητημένο και μυστηριώδη, κατά πολλούς, Μυστικό Δείπνο   (1495–1498) του Λεονάρντο Ντα Βίντσι επέλεξε  ο γνωστός Βρετανός σκηνοθέτης Πήτερ Γκρηναγουέι για μια εγκατάσταση όπου ο πίνακας αποκτά νέα ζωή χάρη στις προβολές φωτός και εικόνων, σε συνδυασμό με μουσική κ

  Η παράσταση του Σχολείου για τον Οιδίποδα είναι μια δουλειά που είχε πρωτοπαρουσιαστεί πριν από πέντε χρόνια στο Από Μηχανής Θέατρο, τον χώρο της Ασπασίας Κράλλη και του Χρήστου Βαλαβανίδη. Τώρα, υιοθετήθηκε από το Φεστιβάλ Αθηνών για να δείξει έναν τρόπο εργασίας που δε

Μαγικό Ηρώδειο. Λίγο πριν πέσει το φως της πιο μεγάλης μέρας του χρόνου. Το ρωμαϊκό ωδείο πορεί να χωρέσει τα πάντα. Ακόμη και ναός αφροαμερικανών πεντηκοστιανών μπορεί να μετατραπεί η σκηνή του, με λίγη φαντασία και μπόλικη αφαίρεση. Αν και από την αρχή μας ξεκαθάρισαν οι

Ίσως, επειδή έχει δηλώσει «άθεος», διάβασα με λαχτάρα το νέο βιβλίο του Βασίλη Αλεξάξη μ.Χ. (Εξάντας, 2007). Κι απογοητεύθηκα. Ο Αλεξάκης είχε μια χρυσή ευκαιρία να μιλήσει για τη μοναστική ζωή με έναν φρέσκο τρόπο αλλά εγκλωβίστηκε σε μια σειρά από στερεότυπα για τον χρισ

Στη δεκαετία του 1920, ο άντρας, η γυναίκα της νέας εποχής μπορούν να εκφραστούν πολύ καλύτερα στην τέχνη του κινηματογράφου παρά σε όποια άλλη παραδοσιακή τέχνη. Αυτό ήταν το πιστεύω τής  Ζερμέν Ντιλάκ (Germaine Dulac) η οποία υπήρξε η ηγετική μορφή της κινηματογραφικής π

Δεν είμαι θεατρικός κριτικός. Ούτε δημοσιογράφος. Όταν όμως βλέπω κάτι που ξεχωρίζει θέλω να το μοιράζομαι ως απλός θεατής, παρακάμπτοντας (κατά δύναμιν) συμπάθειες και αντιπάθειες. Είδα τον Αίαντα του Σοφοκλή στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Η παράσταση σκηνοθετήθηκε α

Στο κέντρο της οθόνης του Παλλάς ένα γιγαντιαίο βιβλίο αρχίζει να ξεφυλλίζεται. Είναι το βιβλίο του θεού-σκηνοθέτη ή απλώς το σενάριο της παράστασης ΑΩ που πολυδιαφημίστηκε ως ζωντανό σινεμά; Η έμπνευση (σύλληψη, χορογραφία, σκηνοθεσία: Ash Bulayev) έρχεται από το βιβλίο Η