Μια φάση που συνέβη τον Ιούνιο του 2011. Μήπως ο χρόνος, κι εμείς μέσα στο χρόνο, δεν είναι και δεν είμαστε μια απολύτως μυστήρια υπόθεση; Αφιερώνεται σε όσους πιτσιρικάδες και πιτσιρίκες περνούν από την καλύβα. * Μάζευα ήλιο με την παρέα, στα γρασίδια του ΤΕΙ, στη Σίνδο.

Δεκέμβριος 8, 2006 στο 11:32 π.μ. Pontiac “Καλημέρα γιατρέ μου. Μή. Μή σηκώνεστε. Άλλωστε δεν έχω τίποτα σοβαρό. Τα γνωστά. Γράψτε βάλιουμ μαντράξ στεντόν τριπτιζόλ - ξέρετε τώρα εσείς - Κάντε με κοινωνικό πρόσωπο βολέψτε με τέλος πάντων με τούς ομοίους σας περάστε με σ

Σήμερα το μενού έχει κάτι αλλιώτικο: τα τραγούδια ενός μεγάλου στιχουργού, παίχτη με την αξία του στην καλύτερη ομάδα που θα μπορούσε να γίνει ανάμεσα στους εν δράσει. Παίδες και κόρες, η καλύβα σας παρουσιάζει τον μοναχικό καβαλάρη του ελληνικού τραγουδιού, τον μοναδικό

Μπαίνω πρωί πρωί στον ανακαινισμένο και λουσάτο ΟΤΕ της Περαίας να πληρώσω τα (απαράδεκτα υψηλά ) κερατιάτικα (πάγιο & ADSL ). Στο χώρο ακούγεται μουσική. Φυσικά, σκυλοπόπ. Φεύγω μουρμουρίζοντας «δεν ξεκίνησε καλά η μέρα…». Στο αμάξι παρατάω τα ραδιόφωνα και ψάχνω τη θήκη

Ιούνιος 2, 2007 στο 1:11 π.μ. omadeon Ας κάνω σεφτέ λέγοντας ότι δεν πολυσυμπαθώ το “Αρδην” (άσχετο&#8230 αλλά… συμφωνώ και επαυξάνω με ΟΛΑ τα παρακάτω, και αν τα έγραψε ο Ηλίας στο Αρδην, το… αναβάθμισε ήδη σημαντικά: Η κρίση της ελληνικής μουσικής βρίσκεται “εντός τ

Αγαπητέ κύριε Μπακιρτζή, χαίρετε! Κάποτε, σε μια συναυλία των ΧΚ στο Θέατρο Δάσους της Μπουγατσαδούπολης συνέβησαν τα εξής ωραία: http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/01/blog-post_13.html …με κορυφαίο άκουσμα το «από το πάρκο στη Μυροβόλο». Πολλά χρόνια μετά, μαθαί

- Όποιος είναι βιαστικός στο φαγητό, στη ζωή, στον έρωτα, στη μουσική που ακούει… - Όποιος δε διαθέτει αρκετό (αν όχι άφθονο) χρόνο… - Όποιος δεν έχει ποτέ αμαρτήσει, κλάψει, πονέσει, αδικήσει, προδώσει, συχωρέσει, μετανοιώσει… - Όποιος νομίζει πως είναι άψογος - και η ζ

Ιανουάριος 17, 2007 στο 10:01 μ.μ Πόντος και Αριστερά Μα μέσα στις ανάγκες του μέλλοντος θα ενταχθούν. Το ζήσαμε αυτό με τα ρεμπέτικα. Εκείνη την εκπληκτική (παρόλες τις γκρίνιες πολλών) “αναβίωση”, που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Εξέφρασε, αυτό το παλιό

Ιανουάριος 17, 2007 στο 10:01 μ.μ Πόντος και Αριστερά Μα μέσα στις ανάγκες του μέλλοντος θα ενταχθούν. Το ζήσαμε αυτό με τα ρεμπέτικα. Εκείνη την εκπληκτική (παρόλες τις γκρίνιες πολλών) “αναβίωση”, που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Εξέφρασε, αυτό το παλιό

Στα μουσικά ιστολόγια των εξαδέλφων: http://athanassios-juke-box.blogspot.com/ & http://therockerblogger.blogspot.com/ Θεωρώ κορυφαίο ελληνικό τραγούδι του 20ου αιώνα το ζεϊμπέκικο του Μάρκου Βαμβακάρη τα ματόκλαδά σου λάμπουν (οι στίχοι είναι από παραδοσιακά τραγούδια, αρ

Φεβρουάριος 20, 2007 στο 5:18 μ.μ Advocatus diaboli Ασχετο: θέλεις να παίξεις στο παιχνίδι του μπλογκοχωριού με τις πέντε ερωτήσεις; Δες, σε παρακαλώ, το σάιτ μου. Επι του προκειμένου: Η Γκέιλ έχει καλή γνώση των ελληνικών μουσικών πραγμάτων. Φεβρουάριος 20, 2007 στ

Δεκέμβριος 10, 2007 στο 1:52 μ.μ Βασσίλω Σχολιαστή μου θα διαφωνήσω μαζί σου. Μια χαρά τα λέει ο Πάνος. Γιατί από το ελληνικό τραγούδι ξέρουμε μόνο ό,τι οι εταιρίες θέλουν να μάθουμε, τα υπόλοιπα μένουν στην αφάνεια, για να τα ανακαλύπτουν συμπτωματικά όσοι ξέρουν και δ

Ε, όταν βλέπω ένα άρθρο μ’ αυτόν τον τίτλο, κολλάω. Η Γιώτα Συκκά, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_100071_09/12/2007_251621 Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, όσο τα εμφανίζει η καλή δημοσιογράφος. Η κρίση του σταρ σύστεμ, μας αφή

Όταν οι στρατιώτες ήρθαν να με συλλάβουν κοιμόμουνα. Μ’ έγδυσαν και με διέταξαν να γονατίσω. Ύστερα, μ’ έδεσαν πιστάγκωνα, όπως κάνουν οι Αμερικάνοι με τους Βιετκόγκ. Όταν η Μαρία μπήκε, ντράπηκα και τους ζήτησα να μου βάλουν το σώβρακο. Μου έβαλαν το σώβρακό μου και το παν

April 1st, 2007 at 11:19 pm Exiled Οδηγίες προς ναυτιλόμενο: 1) Ανοίγεις λογαριασμό σε ένα σάιτ όπου ανεβάζει κανείς mp3. Δοκίμασε το www.musicwebtown.com, που σου προσφέρει πολύ χώρο (10GB!!!). 2) Εκεί θα βρεις οδηγίες για το πως θα ανεβάσεις το τραγούδι. Όταν ολοκληρω

Kαθώς οδηγούσα για τη δουλειά και άκουγα ένα CD με παλιά τραγούδια του Δημήτρη Μητροπάνου, αποφάσισα να γράψω ένα ποστ φιλοσοφικού περιεχομένου (sic!) για τρία ξεχωριστά, αλλά μάλλον άγνωστα ζεϊμπέκικα που υπήρχαν εκεί μέσα – και μου έφτιαξαν τη μέρα. Πολλές φορές οι λαϊκοί

Ο αστείρευτος λυρικός ποταμός φέρνει και πάλι δροσερά, καθάρια νερά στη θάλασσα του ελληνικού τραγουδιού - και στις καρδιές μας. Λίγο μετά την τραγωδία της Μεγάλης Παρασκευής, ο Μίκης Θεοδωράκης επιστρέφει στο ύψος του, με ένα δίσκο -διαμάντι: Οδύσσεια. Αυτή η συλλογή τραγο

February 8th, 2007 at 4:26 pm Ο θειος Ισιδωρος Κατι τετοια τους γραφεις και μετα αντε να τους μαζεψεις. Μ΄αυτο το μυθος της κακιας μητριας και των αγγελουδιων της τα οποια κακομεταχειριζεται και τα στελνει να ζητιανευουνε ξυπολητα στα χιονια μεγαλωσανε πολλες γενειες πα

December 8th, 2006 at 11:32 am Pontiac “Καλημέρα γιατρέ μου. Μή. Μή σηκώνεστε. Άλλωστε δεν έχω τίποτα σοβαρό. Τα γνωστά. Γράψτε βάλιουμ μαντράξ στεντόν τριπτιζόλ - ξέρετε τώρα εσείς - Κάντε με κοινωνικό πρόσωπο βολέψτε με τέλος πάντων με τούς ομοίους σας περάστε με στου

Στην Καρήνη, κοντά στην Αγιάσο, μέσα στα δέντρα και τα νερά, ένα καφενείο. Σ’ ένα τοίχο, ό,τι απόμεινε από το μεράκι του Θεόφιλου.

Ο αστείρευτος λυρικός ποταμός φέρνει  και πάλι δροσερά, καθάρια νερά στη θάλασσα του ελληνικού τραγουδιού - και στις καρδιές μας. Λίγο μετά την τραγωδία της Μεγάλης Παρασκευής, ο Μίκης Θεοδωράκης επιστρέφει στο ύψος του, με ένα δίσκο -διαμάντι: Οδύσσεια. Αυτή η συλλογή τραγ

…εκτός, ίσως, από δύο! Χθες, στη Μονή Λαζαριστών, είχαμε τρεις. Ρεμπέτικα (τα αρχέγονα, κατά προτίμηση) σε μοναδικές εκτελέσεις. Ο Δημήτρης Μυστακίδης επιχειρεί μια τελείως διαφορετική προσέγγιση στο ρεμπέτικο - ενδιαφέρουσα και ιδιαιτέρως θελκτική. Αν είμαστε καλά, θα τον

Επιστημονικό Συμπόσιο του Ιδρύματος θείος Ισίδωρος

Ήρθαν έτσι τα πράγματα και τα τελευταία χρόνια οδηγώ πολύ. Εννοώ, πολλά χιλιόμετρα - κάθε εργάσιμη μέρα. Στο ένα τρίτο των διαδρομών έχω ραδιόφωνο (δηλαδή: ραδιόφωνο με μουσική για ανθρώπους) στο υπόλοιπο όχι. Κουβαλάω στο αμάξι μια κασετίνα με 72 CD, τα οποία ανανεώνω όποτ

Ασφαλώς ο χώρος της μουσικής δεν είναι έξω απ’ τη γενικότερη πολιτισμική κρίση του Ελληνισμού, για τους ασχολούμενους μάλιστα με αυτήν (τη μουσική) είναι δείκτης της κρίσης. Και κρίση δεν είναι φυσικά ο κατακλυσμός της δισκογραφίας και της νύχτας από προϊόντα. Αυτό είναι μι